แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เศร้าเหงาทรวง แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ เศร้าเหงาทรวง แสดงบทความทั้งหมด

วันจันทร์ที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2554

๐ ปรารถนา ๐



ปรารถนา"มนู"ผู้เหมือนแม้
คอยชะแง้แลหานภาฝัน
อยากสนิทชิดใกล้ไปทั้งวัน
คงเผลอสั่นหวั่นไหวในค่ำคืน

มีหญิงหนึ่งซึ้งในดวงใจนัก
พร้อมสลักภักดีมีหยิบยื่น
ส่งบรรเลงเพลงคำสุดกล่ำกลืน
ร้องสะอื้นขืนดวงทรวงระทม

เสียงเพรงแผ่วแก้วเอื้อนมิเคลื่อนไหว
สดับนัยใจแป่วแว่วขืนขม
เสียงเพลงถ้อยร้อยส่งคงตรอมตรม
จิตจ่อมจมสมจินต์จนสิ้นใจ

ครวญเพลงรักกลับกลายมลายจาก
ถึงวันพรากจากจรวอนหวนไห้
แสนโศกเศร้าเหงาจิตคิดลาไกล
หมดเยื่อใยใคร่ห่างหว่างฤดี

มิคลายรักสักนิดคิดสักหน่อย
ฤาใจน้อยคอยวันนั้นพาหนี
รำพึงหาเพียงหนึ่งจะพึ่งมี
ฤทัยนี้พลีไว้ให้พี่ยา

ร้อยเรียงคำนำหว่านเพื่อสารรัก
วางถึงตักภักดีที่โหยหา
จะนอบน้อมถ่อมตนจนเพลา
ปรารถนาตราสิทธิ์ลิขิตดวง



พระอาทิตย์อัสดง

วันจันทร์ที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2554

~ ลำนำ...คำหวาน ~


อ่านลำนำคำรักว่ามักหวาน
เหมือนว่าปานหัวใจใครจะขาด
ลงอักษรกลอนรักปักใจบาด
ได้แต่ปาดน้ำตาพากล่ำกลืน

เพราะเขามีคำหวานหว่านเรียงร้อย
มีเพียงถ้อยรับขวัญเมื่อยามตื่น
มีใครใครส่งใจทุกวันคืน
เราทนฝืนคืนนี้ไม่มีใคร

หวานนักหวานความหวานก็คงหวา
แสนยาวนานผ่านวันยังหวั่นไห
หากความรักทำหวานจนบาดใจ
ขอหลีกไกลกลัวใจให้ขาดกัน


พระอาทิตย์อัสดง

วันอังคารที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2554

~ น้ำตาสาวคืนหนาวเหน็บ ~


~ น้ำตาสาวคืนหนาวเหน็บ ~

คืนเหน็บหนาวร้าวรานสะท้านทรวง
ใจทั้งดวงร่วงหล่นปนความเศร้า
สายเมฆหมอกหลอกล่อล้อใจเรา
ยังคงเหงาเฝ้าพร่ำร่ำรำพัน

ไร้เหตุผลทนหนาวคราวหวั่นไหว
สู่กลางใจให้ช้ำย้ำว่าฝัน
เจ็บหนาวนี้ที่มีทุกคืนวัน
เฝ้ามองจันทร์ผันเปลื่ยนเจียมตัวตน

หมอกจางจางกลางทุ่งรุ่งฟ้าสาง
คงเลือนลางร้างลาทุกแห่งหน
แสนเจ็บปวดรวดร้าวสาวจำทน
สุดหมองหม่นคนรักมักจากไกล

น้ำตาสาวพราวหยดรดลงพื้น
เสียงสะอื้นคืนค่ำน้ำตาไหล
หยดน้ำค้างพร่างตามาที่ใจ
หม่นฤทัยให้ร้าวหนาวเปลียวกาย


พระอาทิตย์อัสดง


วันศุกร์ที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2554

.~ ช่อรักหักใจ ~.



.~ ช่อรักหักใจ ~.

เหมือนช่อรักหักลงตรงกลางใจ
หวั่นฤทัยหมองหม่นจนหมดสิ้น
รักแปรเปลี่ยนวียนซ้ำช้ำโรยริน
แม้ถวิลจินต์ครวญยังรวนเร

หากแต่ใจคงเพ้อละเมอหา
ทุกเพลาพาคะนึงถึงรักเล่ห์
ที่ลวงหลอกไห้หวนจนซวนเซ
รักหักเหเล่ห์ร้อยปล่อยตรอมตรม

****************

ช่อรักหักลานลง
หวั่นใจหลงคงขื่นขม
เจ็บปวดร้าวระทม
ให้สาสมจมน้ำตา

รักเปลี่ยนเวียนซ้ำซาก
เหมือนมาจากพรากโหยหา
หมายลวงดวงทุกครา
สุดอ่อนล้าพาเหนื่อยใจ

****************


พระอาทิตย์อัสดง

28 กันยา 2554

~ เสน่ห์เล่ห์รักหลง ~





 ใครจะเศร้าเหงาทรวงถึงดวงน้อง
จึ่งพร่ำร้องบอกลมมาพรมพร่าง
ถ้อยรำพันวันเหงาเคล้าครวญคราง
รักจืดจางห่างไกลให้ระทม

วันจันทร์ที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2554

๐ คิดถึงทุกลมหายใจ ๐



คิดถึงทุกลมหายใจ

ยังคงคิดติดภาพฉาบความฝัน
มีเพียงกันวันก่อนอ้อนหวั่นไหว
ภาพมันย้ำชัดเจนเห็นจากใจ
ยังสดใสในทรงจำให้คร่ำครวญ

๐๐ ดอกรักล่วงใต้ต้นโศก ๐๐




เพียงวจีหนึ่งนี้.....ใครโหย
ไหวหวั่นเพียงลมโชย.....หว่านไว้
คำรักร่วงลาโรย.....ครวญคร่ำ
คุณค่าหมดแล้วไซร้.....ชั่วฟ้านิรันดร์

วันเสาร์ที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2554

๐ ถวิลหา ๐




เจ็บทุกครั้งหัวใจยังไม่ชิน
เจ็บถวิลคิดหามาทุกหน
เจ็บด้านชาร้าวรวดปวดกมล
แต่ยังทนคมรักที่ปักลง

****

วันศุกร์ที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2554

๐ ขาดใจให้ขาดกัน ๐



๐ ขาดใจให้ขาดกัน ๐

อ่านลำนำคำรักว่ามักหวาน
เหมือนว่าปานหัวใจใครจะขาด
ลงอักษรกลอนรักปักใจบาด
ได้แต่ปาดน้ำตาพากล่ำกลืน

๐ ใครหนึ่งคน ๐


  ยามค่ำคืนตื่นนอน  วอนอย่าหน่าย
จะเวียนว่ายกายใจ  ใฝ่เฉลย
แค่นัดเดียวเกี่ยวไว้  ให้เหมือนเคย
จะคอยเผยเปลือยใจ  ในวาจา

๐ เจ็บ ๐




เจ็บเพียงนี้มีใครไหนอยากลอง
เจ็บครั้งสองตรองไว้ให้เสมือน
เจ็บเจียนตายกายช้ำย้ำคอยเตือน
เจ็บมาเยือนเหมือนเก่าเศร้าเกินทน

๐ เล่ห์รัก ๐




 

หากเจ็บปวดรวดร้าวหนาวกมล
หากทุกข์ทนหม่นหมองร้องโหยหา
หากความคิดติดแนบแอบสายตา
หากเวลาพาเศร้า เหงาจับใจ

วันพุธที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2554

~. น้ำตาเทียน .~



จุดเทียนไขใยเศร้าเหงาในทรวง
ใจทั้งดวงห่วงพี่ไม่หนีหาย
โอ้น้ำตาพาไหลใจมลาย
อยู่เดียวดายกายเหงาใต้เงาจันทร์