~ ละเลงคำ ประพันธ์กลอน ~ (ภุชงคประยาตฉันท์ ๑๒)

             

                                                       

     

๏ ละเลงคำ บ ง่ายดอก          มิใช่หลอกนะพี่หนา
กระบวนคำมินำพา          คละเนื้อความมิงามที
 
๏ กระอักอ่วนจะชวนหัว          ละเลงมั่วระรั่วถี่
สะสมพจน์จรดปี          กะไว้เชียวจะเสียกาล
 
๏ ผสมเอาผสานฝัน          จะแบ่งปันจะร้อยกานท์
บ เว้นว่างจะสืบสาน          ประพันธ์บทประพันธ์

 

พระอาทิตย์อัสดง         

                                      

                     

~ เสียงบรรเลงเพลงไผ่ ~

  ๏ลมพัดประหนึ่งหวิว           ก็สยิวก็หวามไหว
เพียงสบกระทบใจ               นยะจิตก็ชิดตาม
หนึ่งคำกระหน่ำจินต์             มลสิ้น บ ไถ่ถาม
เรียนรู้กระชับความ               รติหวานก็หว่านคำ ๚

๏งามถ้อยเพราะร้อยเรียง       ก็เหมาะเคียงมิเพียงพร่ำ
อ่อนช้อยจะคอยนำ              ดุจลมสิห่มใจ
ยินเพียง ฤ เสียงลม             สุขสม ณ.ลานไผ่
ยอดทิวระริ้วไหว                  ระยะใบจะต้องลม ๚

๏ใบปลิวก็พลิ้วไหว               ดรุใหญ่ก็เชยชม
เหมือนเพลงระเริงสม            กวะเสียงสิเรียงมาน
ร่ายรำกะคำคม                     อภิรมย์ ณ.ถิ่นฐาน
หนึ่งรักสลักนาน                   ก็สดับกระจับใจ ๚

พระอาทิตย์อัสดง

อินทรวิเชียร์ฉันท์  ๑๑

                                                                                      

~ ฤดูอักษร ~ (อินทรวิเชียร์ฉันท์ ๑๑)

๏ ลมหนาว ณ.ครานี้            รมณีมิอาจฝืน

เจ็บช้ำก็กล้ำกลืน               อุระตรม บ สร่างซา

เหมันตผันผ่าน                  ผิวรานสะท้านหา

ร้อยเรียงสิเคียงพา              สติมั่นจะจดจาร ๚

๏ เพียงจิตลิขิตฝัน             ปฎิพันธ์และสืบสาน

หนึ่งพจน์จรดนาน              บ มิหวังมลายลง      

คืนค่ำฤดีนี้                      อดิถีจะซื่อตรง    

รำพัน ณ ไพรพง               ขณะใจก็แพรวพราว ๚

 

๏ สายลมสบัดพลิ้ว             มนหวิวและเหน็บหนาว

หนึ่งน้อมถนอมดาว             ก็กระจ่างสว่างตา     

คมคำ ณ. ลานจิต              ระดะมิตรจะใฝ่หา   

ถักถ้อยละมุนมา                 เพราะละไมก็ไขขาน ๚

พระอาทิตย์อัสดง

ขอขอบคุณภาพจาก Mr.Lan Barber - Google +  (Thanks for your photo)